Ρεμπέτικο γλέντι οικονομικής ενίσχυσης

^A55C89ADA0E3DCC76155332950ED27D59965C048F7A9A59498^pimgpsh_fullsize_distr

Posted in Εκδηλώσεις - Καλέσματα | Tagged , , | Leave a comment

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΝΙΑΣ “THE NORMAL HEART” ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗΣ

“Ένας ομοφυλόφιλος  ακτιβιστής προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει την κοινωνία της Νέας Υόρκης, στις αρχες της δεκαετίας του 1980 σχετικά με τον ιό hiv/aids.”

Θα ακολουθήσει κουβέντα.

Παρασκευή 4/3, στις 19.30, στο αμφιθέατρο Παθ.Αν.  Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ.

Eπιτρέπεται το κάπνισμα, απαγορεύονται οι φασίστες/ρατσιστές/σεξιστές/ομοφοβικοί/εθνικοπατριώτες.

Ομάδα αυτομόρφωσης Αντιεξουσιαστικού Στεκιού Ιατρικής  

αφισα αυτομορφωση

Posted in Αφίσες, Εκδηλώσεις - Καλέσματα | Tagged , , | Leave a comment

ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Η σχέση μας με τους Άλλους

Οι οποι@δήποτε άλλ@ που συνιστούν μια παραφωνία στο ευρωπαϊκό φρούριο δε θα πάψουν να σχηματίζουν μια α-ορατη ροή μέχρι τη στιγμή που η ποσότητα και οι συγκυρίες τραγικότητας καταστήσουν αισθητηριακό (αν οχι ασιθησιακό) το ζήτημα της ενασχόλησης μαζί τους. Ακούμε τις φωνές από τα σύνορα, τα ραμμένα στόματα, τα “όλα ή κανείς” πτώματα (Μεσόγειο-Αιγαίο-Ειδομένη 2015). Και τους ακούμε τώρα κι έτσι ξαφνικά επειδή η αδίστακτη ευρωπαϊκή στατιστική εμμένει στην ποσότητα παρά στην ποιότητα του θανάτου, συνομιλώντας με τον εαυτό \ της για ανθρώπινα δικαιώματα και λοιπές φιλάνθρωπες διακηρύξεις σε μια παραπλανητική εξωστρέφεια. Εν τοιάυτω χρόνω, στις πύλες της Εδέμ οι εταιρείες και στρατοί απαριθμούν, ταξινομούν και όταν δεν μπορούν να το αποφύγουν, δημοσιοποιούν (ημέρα εθνικού πένθους μετά το ναυάγιο της Λαμπεντούζα στην Ιταλία, 2013) για να αποστρέψουν το βλέμμα αμέσως μετά. Ας μιλήσουμε για μας, μιλώντας για εκείν@ που βρίσκονται στα έσχατα του ρητού και άρρητου, που αποκλείονται και κατατάσσονται, απογυμνωμέν@ απο μια ταυτότητα πέραν της βιολογικής τους.

Η ταξινομιτική σχηματοποίηση της εξουσίας γίνεται προβληματική ή μας αφορά επειδή τώρα παράγει πραγματικότητες: αναφερόμαστε στη διάκριση του πρόσφυγα απο το μετανάστη. Ο πρόσφυγας, συνιστά μια νομικά κατοχυρωμένη (ΟΗΕ/Ύπατη αρμοστεία 1951) οντότητα, σχεδόν εναν τίτλο ευγενείας, για ενα υποκείμενο σε φυγή απο την οικειότητα των εστιών του. Μαζικά φαινόμενα εξωτερικής και βίαια επιβλειθήσας δίωξης (πόλεμος, τυφώνας, ασθένεια) είναι οι προσφυγικές ροές, και είναι καταραμένες να μη συλλογογικοποιούνται ποτέ, ακριβώς επειδή ο ελεγκτικός μηχανισμός για το χαρακτηρισμό τους θα επιβάλλει την προάσπιση των ατομικοτήτων και το σπάσιμο των συνεχειών: Εσύ μπαινεις, εσύ οχι, βάσει μιας διαστρωμάτωσης βίας : “η βία που ασκήθηκε σε αυτό το κράτος είναι σημαντική, αλλά ασήμαντη ή μη μετρήσιμη στα γειτονικά του κράτη”, όπως και ασήμαντη η βία που επιλέγεται να μην μετρηθεί, ένα κομμάτι του διαχωρισμού αυτού (πρόσφυγα/μετανάστη). Το υποκείμενο θα κριθεί στιγμιαία και εφεξής για το μέρος της ταυτότητας του που δεν εχει ορίσει, εκείνο της γέννησης και με βάση αυτή την αυθαιρεσία θα αποξενωθεί από το διπλανό του, μιας και τα κριτήρια αποκλεισμού πάνε χέρι με χέρι με την νομική κατοχύρωση.

Στον αντίποδα, η σύγχρονη πραγματικότητα του 2016 τοποθετεί το μετανάστη το λεγόμενο και οικονομικό, το λεγόμενο και παράνομο, το γνωστό και ως παράτυπο στη θέση του αθέατου (ποιά είναι τα πρόσωπα των μεταναστών; οι κάμερες δε τα φωτίζουν παρά καταλάθος στο φόντο των προσφύγων). Ακριβώς μέσα στην ασαφή ετυμολογία του όρου κρύβεται και το μυστικό της ποινής του: κάποιος που εκούσια αποπατρίζεται για να βρει εστία αλλού. Οποία ειρωνεία. Επιτελώντας πιστά τις ονειρώξεις του καπιταλισμού, ας προσθέσουμε για μια υποψία ορθότητας. Η θεσμοθετημένη καθημερινή βία τόσο η οικονομική όσο και της κανονικότητας ,βία που εδώ εσκεμμένα υποκρύπτεται, για να ορίσει τον ανεπιθύμητο τρομακτικόκακόβουλο Άλλο (που συσπειρώνει τους “εντός των συνόρων” ή ευρύτερα τους “con papiers”),τον Ανώνυμο ώσπου να βρεθεί μια βολική ονοματολογία (τζιχαντιστής). Αλλά και για να οχυρώσει την ελεύθερη αγοραπωλησία μεταξύ εργάτη και καπιταλιστή. Είναι “επιλογή” του μετανάστη να επιτελέσει το φθηνό εργατικό δυναμικό, τη στέρνα σωμάτων αντικατάστασης στον κόσμο της εργασίας και το υπάκουο υποκείμενο, θύμα στρατιωτικών μηχανισμών πειθάρχησης, στη γκρίζα ζώνη μεταξύ ανθρώπου και πολίτη.

Η ετερότητα των δύο καταστάσεων αποκωδικοποιείται κάπως όταν καταλάβουμε τι σηματοδοτεί: την αναγκαία θυσία του έθνους-κράτους προκειμένου να αναπαράξει τον εαυτό του και να παραγάγει την ιδεολογία του όταν ανοίγει τις πόρτες του για να “καλωσορίσει” τους πρόφυγες, φονεύοντας μετανάστες. Οι πρόσφυγες, καθαρόαιμος απόγονος διακυρήξεων της γαλλικής. επανάστασης και του Διαφωτισμού συνιστούν μια επιτακτική ανάγκη που προέκυψε μετά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο: εφόσον οι ανθρώπινες ζωές έχουνν αξία (κυρίως οταν φλερτάρουν με τα όρια του αφανισμού τους), και η αξία τους διασφαλίζεται από το νόμο, ο παγκόσμιος νόμος (διεθνείς συμβάσεις προστασίας/καθολικά δικαιώματα ανθρώπου και πολίτη) υποχρεούται να τις προστατέψει. Και ενώ αυτό θα έμοιαζε με εθυμικήτυπολογία περασμένων ημερών, δίκην του αλλοτινού ικέτη, τελικώς παίρνει σάρκα και οστά στην παροχή ασύλου εντός των συνόρων μεν, ούτε άπαξ ούτε διαπαντώς δε. Μια εγγραφή. Παράλληλα οι νόθοι γιοι και κόρες επαναπροωθούνται στη νοσηρότητα (το μερικό ξέφτισμα αυτού του καθεστώτος διαφαίνεται με τις νομολογίες διαφόρων ευρωπαικών κρατών που απαιτούν αποζημίωση για την πραγματοποίηση αυτής της θυσίας (βλέπε Δανία).

Refugees welcome, greeks fuck off

Εκτός των άλλων, οι πρόσφατες προσφυγικές ροές, δεν θα μπορούσαν παρά να μας υπενθυμίσουν έναν απ’τους βασικότερους λόγους που δεν θα μπορέσουμε ποτέ να σταματήσουμε να μισούμε τη σκατοκοινωνία που ζούμε: τον ελληνικό ρατσισμό. Με τις πρώτες μαζικές αφίξεις στα μέσα του καλοκαιριού, και αφού η ελληνική πλέμπα είχε επιτελέσει το επαναστατικό της καθήκον, υπερασπιζόμενη για άλλη μια φορά τα εθνικά της συμφέροντα στις πλατείες, ενάντια στη Μέρκελ, τον Σόιμπλε, τους Γερμανούς (γενικότερα), την ΕΕ, το ΔΝΤ, τις ΗΠΑ, το διεθνές εβραιοσιωνιστικό-μασωνικό λόμπυ και τους stormtroopers του Kylo Ren, επιδόθηκε με ζήλο στην επόμενή της υποχρέωση, να εγγράψει στα σώματα των προσφύγων/μεταναστριών λίγη απ’τη διάσημη ελληνική φιλοξενία και τη χριστιανική αγάπη, ή με άλλα λόγια να δείξει ποιος είναι το αφεντικό δω πέρα. Κουβαλώντας στην πλάτη της την εμπειρία αμέτρητων φορών του παρελθόντος (απ’την υποδοχή ενός άλλου προσφυγικού κύματος, αυτού των μικρασιατ@ν, το μακρινό 1922, μέχρι τα αντι-αλβανικά πογκρόμ του 2004 και το μαζικό πογκρόμ της Χρυσής Αυγής του 2011, με αφορμή τη δολοφονία του Μανώλη Καντάρη για μια κάμερα), η καλοκουρδισμένη μηχανή κανονικοποίησης, πειθάρχησης και εξάλειψης ανθρώπινων συμπεριφορών (και ζωών, εν γένει) που ονομάζεται ελληνική κοινωνία, με αιχμή του δόρατος το ελληνικό κράτος, μας χάρισε σκηνές απείρου κάλλους απ’τον Αύγουστο και μετά, που μας έκαναν να ευχόμαστε όλα όσα λένε τα διάφορα λούμπεν ελληναριά να είναι όντως αλήθεια, και αυτή η χώρα επιτέλους να αλωθεί απ’τις ορδές των τζιχαντιστών, ώστε να ησυχάσουμε και ‘μεις μια και καλή.

Κάπου εδώ, οφείλουμε να διασαφηνίσουμε ότι για εμάς, το ιερό τοτέμ κάθε αριστερής και γενικότερα αυτοπροσδιοριζόμενης “επαναστατικής” δύναμης, που ονομάζεται ελληνικός λαός, δεν αποτελεί επ’ουδενί ένα καλοπροαίρετο έρμαιο των ισχυρών, που καθοδηγείται από κάποια σατανική εξουσία. Από τη δική μας οπτική γωνία, ο λαός δεν είναι απλώς μία παραπλανημένη μαριονέτα, αγόμενη και φερόμενη απ’τους εκάστοτε συσχετισμούς των “από πάνω”, ούτε όμως και ένας απλός παθητικός δέκτης, ένας “καναπεδάτος”, ανεπηρέαστος απ’οτιδήποτε συμβαίνει γύρω του, αλλά τον αντιλαμβανόμαστε σαν ένα ενεργητικό υποκείμενο, το οποίο συνειδητά αντιλαμβάνεται τον εαυτό του αντιπαραθετικά των “ξένων”, κατανοεί και υπερασπίζεται την προνομιακή του θέση. Βλέπουμε την άνοδο της ακροδεξιάς και τη στρατιωτικοποίηση του ελληνικού κράτους όχι σαν το αίτιο ρατσιστικής διάβρωσης της κοινωνίας, αλλά αντίθετα σαν το αθροιστικό αποτέλεσμα των ήδη υπάρχοντων μοριακών σχέσεων εξουσίας, σαν τη φυσική και αναπόφευκτη εξέλιξη των αμέτρητων καθημερινών μικρο-φασισμών που παρατηρούμε ανά την επικράτεια.

Κέντρα κράτησης, πρώτης υποδοχής και ταυτοποίησης (“hotspots”) ξεπήδησαν απ’το πουθενά1 (την ίδια στιγμή που λίγους μήνες πριν η ψεκασμένη αριστερά των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ εξήγγειλε ότι θα τα καταργήσει2), ελληνόμπατσοι υποδέχονταν με χαστούκια και κλωτσιές3 πρόσφυγες και μετανάστριες, φασίστες έριχναν μολότωφ στους καταυλισμούς τους4 και βύθιζαν τις βάρκες τους5,6, ενώ αγανακτισμένα παρτσακλά έπαιρναν για άλλη μια φορά σβάρνα τα κανάλια φωνάζοντας “εμείς δεν είμαστε ρατσιστές αλλά…[insert random vomit here]”7. Αποκορύφωμα αυτού του ρατσιστικού οχετού ήταν ο θάνατος ενός 15χρονου από συμπλοκή λιμενόμπατσων με διακινητές8. Οι εξυπνότερ@ του ελληνικού όχλου από την άλλη, κατάλαβαν ότι είναι ανόητο να πολεμήσουν αυτήν την κατάσταση, ενώ μπορούν να επωφεληθούν από αυτή. Ακτοπλοϊκά εισιτήρια πολύ υψηλότερα απ’την κανονική τους τιμή9, διπλές και τριπλές ταρίφες στα ταξί, αισχροκέρδεια σε τρόφιμα και υπηρεσίες10 και ανελέητο πλιάτσικο πάνω στα σωσίβια και τις βάρκες που άφηναν πίσω τους όσες κατάφερναν να φτάσουν στα παράλια των ελληνικών νησιών11, ώστε να μπορεί παράλληλα η ελληνική κυβέρνηση να βγαίνει και να λέει ένα σωρό απίστευτες μαλακίες σε Ευρώπη και σε διεθνείς οργανισμούς, υπερθεματίζοντας τον υπεράνθρωπο αγώνα που δίνει ο ελληνικός βούρκος για την αρωγή του προσφυγικού ρεύματος. Το σκηνικό ολοκληρώνεται πλέον στην Ειδομένη, στα σύνορα Ελλάδας-Μακεδονίας, όπου εκεί, σαν από τραγική ειρωνεία της ζωής, παρατηρήσαμε την αγαστή συνεργασία δύο “αιώνιων εχθρών”, ελληνικής και μακεδονικής αστυνομίας που επέβαλε η απόλυτη ταύτιση συμφερόντων απέναντι στον κοινό εχθρό12,13: αυτή της κοινωνίας που έχει συνείδηση του τρόπου συγκρότησής της εθνικής της ταυτότητας, δηλαδή το τσάκισμα των “Άλλων” και κάθε διαφορετικότητας.

Φιλανθρωπείς, νομοθετεί…πνίγονται

Αυτό το όργιο ελληνικής φιλοξενίας αποτελεί κομμάτι του δίπολου που αναδείχθηκε. Ο εθνικιστής ελληναράς βιώνει την εσωτερική πάλη με τον ευρωπαίο εαυτό του, ο οποίος ως υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (και φυσικά των αστικών καταβολών τους) και βαθύτατα ψυχόπονος έρχεται απλόχερα να προσφέρει τη φιλανθρωπία του. Έτσι, με τα ΜΜΕ να πυροδοτούν μαζικά τη συγκίνηση (αργότερα υιοθετείται πιο μετριοπαθής στάση συμβαδίζοντας με την κρατική πολιτική), παρατηρούνται κινήσεις συλλογής ρούχων, τροφίμων, φαρμάκων καθώς και έντονη δράση ΜΚΟ. Ε και βέβαια ο εθελοντισμός δεν θα μπορούσε να είναι απών, αντικαθιστώντας τόσο βολικά τις κρατικές λειτουργίες.

Δείγματα φιλανθρωπίας όχι όμως αλληλεγγύης. Ίσως μας συγκινούσε και λίγο αυτή η καμουφλαρισμένη σαπίλα της φιλανθρωπίας, αν ο ευεργέτης μετά την ολοκλήρωση της προσφοράς δεν απέστρεφε αβίαστα το βλέμμα, με εφησυχασμένη πλέον τη συνείδηση του, μόνο και μόνο για να συνεχίσει φετιχιστικά την κατανάλωση εμπορευμάτων (επιθυμητική μηχανή με ορθή καπιταλιστική παιδεία) .Ε και ας μην ξεχνάμε και το μπόλιασμα με χριστιανική ηθική που μας προκαλεί εμετό. Είναι προφανές ότι και με όρους φιλανθρωπίας (όπως και ρατσισμού), στο πρόσωπο του μετανάστη συγκεντρώνεται και αναπαράγεται η διάκριση ενός ξένου-άλλου.

Αντίθετα, εμείς αρνούμαστε των διαχωρισμό των εννοιών μετανάστης-πρόσφυγας και προτάσσουμε την αλληλεγγύη με ταξικά χαρακτηριστικά. Αλληλεγγύη για μας σημαίνει την προσπάθεια να γνωρίσουμε και να αναγνωρίσουμε τις κοινές πραγματικότητες, αρνήσεις και ανάγκες μας με τον “άλλο”, δίνοντας έτσι μορφή στη σύναψη μιας σχέσης για χάρη της οποίας θα κινηθούν ο λόγος και οι πράξεις μας. Αναγνωρίζουμε τόσο τους πρόσφυγες/μετανάστες όσο και τους εαυτούς μας ως υποκείμενα που υφίστανται την καταπίεση και την εκμετάλλευση. Στηρίζουμε, λοιπόν, τις διεκδικήσεις τους και συνεχίζουμε τον αγώνα εναντίον κράτους και κεφαλαίου με αυτοοργανωμένες αντιιεραρχικές δομές σε χώρους εργασίας και γειτονιές.

ΣΤΟΝ ΦΡΑΧΤΗ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ, ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ,

ΧΤΙΖΕΤΑΙ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥ

  1. http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=64266806

  2. http://www.tovima.gr/society/article/?aid=677654

  3. http://www.skai.gr/news/greece/article/295284/eidikoi-klotsia-gia-ton-astunomiko-pou-klotsa-metanastes-sti-katastasi/

  4. http://www.kathimerini.gr/829842/article/epikairothta/ellada/mytilhnh-synelhf8hsan-anhlikoi-poy-eri3an-molotof-se-metanastes

  5. http://www.efsyn.gr/arthro/epiheirisi-apotropis-apo-elliniko-limeniko-se-toyrkiko-vinteo

  6. http://www.huffingtonpost.gr/2015/10/12/koykoyloforoi-epitithentai-lemvous-prosfygwn_n_8278732.html

  7. http://www.megatv.com/megagegonota/summary.asp?catid=27383&subid=2&pubid=35179395

  8. http://tvxs.gr/news/ellada/symploki-limenikon-diakiniton-sti-symi-plirofories-gia-nekro-15xrono-prosfyga

  9. http://www.era-aegean.gr/23/09/2015/%CE%AC%CE%B3%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%BA%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%86%CF%8D%CE%B3%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CF%84/

  10. http://www.koutipandoras.gr/article/151858/aishrokerdeia-kai-ekmetalleysi-ton-prosfygon-sti-mytilini

  11. http://www.lifo.gr/now/greece/75434

  12. http://www.vice.com/gr/read/oi-egklovismenoi-tis-idomenis

  13. http://www.efsyn.gr/arthro/ekkenonetai-o-kataylismos-metanaston-stin-eidomeni

Αντιεξουσιαστικό στέκι Ιατρικής

mail επικοινωνίας: aasxolwnygeias@espiv.net

blog: steki-iatrikis.espivblogs.net

Posted in Κείμενα | Tagged , , , , , | Leave a comment

ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΠΛΑΤΗ, ΘΩΡΑΚΑ, ΛΑΙΜΟ ΚΑΙ ΧΕΡΙ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΤΟ ΑΝΑΤΟΜΕΙΟ (ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΤΑΡΙΧΕΥΤΗ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑ)

Να βάλουμε όλοι πλάτη, θώρακα, λαιμό και χέρι για να
λειτουργήσει το ανατομείο.

Την Τετάρτη 9/12, στο παρασκευαστήριο του ανατομείου της Ιατρικής σχολής
EΚΠΑ, ο μοναδικός ταριχευτής του εργαστηρίου υπέστη εγκαύματα σε πρόσωπο,
λαιμό, θώρακα και χέρι καθώς εργαζόταν. Αιτία φαίνεται να είναι ο ακατάλληλος
εξοπλισμός εργασίας (ένα σύστημα ψεκασμού, κατάλληλο για γεωργικές εργασίες
και μόνο, με το οποίο η διοίκηση της σχολής είχε αντικαταστήσει τα βασικά εργαλεία
ταρίχευσης, ώστε ο εργαζόμενος να μπορεί να ψεκάζει φορμόλη και φαινόλη
γρηγορότερα και έτσι να γίνεται πιο παραγωγικός).

Ποιες θα ήταν οι κατάλληλες συνθήκες ασφαλείας για την εργασία του; Σύμφωνα
με το θεσμικό πλαίσιο (υγειονομικές συνθήκες ασφαλείας σε παγκόσμια κλίμακα),
για επαγγέλματα τέτοιας επικινδυνότητας προβλέπεται συγκεκριμένος εξοπλισμός
ατομικής προστασίας (μάσκα, γάντια, στολή) και σωστός εξαερισμός του χώρου
εργασίας. Ακόμη σε περίπτωση που το “τυχαίο” γεγονός λάβει χώρα προβλέπεται
ντους για άμεσο ξέπλυμα εντός δευτερολέπτων (συνεπώς ύπαρξη αντίστοιχων
εγκαταστάσεων στο χώρο εργασίας), με ιδιαίτερη έμφαση στα μάτια (αφού η
φαινόλη αποτελεί πτητικό αέριο), όπως και χορήγηση συγκεκριμένου αντιδότου, το
οποίο δύναται να περιορίσει το διαβρωτικό έγκαυμα, καθώς και το χημικό έγκαυμα
και τις αναισθητικές δράσεις του τοξικού αντιδραστηρίου στο αναπνευστικό
(αναστολή της αναπνευστικής λειτουργίας). Αφού χορηγηθεί το αντίδοτο,
προβλέπεται άμεση διακομιδή του τραυματία σε νοσοκομείο. Μαντέψτε τι από αυτά
υπήρχε στο εργαστήριό μας. ΤΙΠΟΤΑ. Τελικά πως αντέδρασαν οι παρούσες/όντες
καθηγήτριες/καθηγητές γιατροί της έδρας; Του ξέπλυναν τα μάτια με νερό και του
συνέστησαν συνέχιση της εργασίας. Γιατί ,όπως είναι γνωστό η εργασία θεραπεύει!

Επιεικώς άθλιες χαρακτηρίζονται οι συνθήκες ταρίχευσης, παραμονής και
μεταφοράς του πτωματικού υλικού στις αιτήσεις που παρουσίασε (προς υπεράσπιση
του!) ο καθηγητής της έδρας της Ανατομίας Σκανδαλάκης, και οι οποίες
συντάσσονται το 2010! Καθώς όμως το ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της χώρας
πρέπει να διατηρήσει το εκπαιδευτικό-παραγωγικό-ερευνητικό του έργο αλώβητο
παραμερίζει ευτελή κολλήματα, όπως ο κίνδυνος της σωματικής ακεραιότητας ενός
εργαζομένου. Η διοίκηση του μάλιστα στην Ιατρική Σχολή τοποθετεί έναν
ανειδίκευτο πτυχιούχο ιατρικής έτσι ώστε να “βγει η δουλειά” και το εργαστήριο να
μην κλείσει ούτε μια μέρα (γνωστή η τακτική αν αναλογιστεί κανείς ότι τα
εργαστήρια για το υποχρεωτικό μάθημα του 2ου έτους “Ανατομία του κεντρικού
νευρικού συστήματος” της Ιατρικής του ΕΚΠΑ διεκπεραιώνονται εξ ολοκλήρου από
εθελοντές φοιτητές του 3ου έτους, έτσι ώστε να εμπεδώνεται από νωρίς κιόλας, πριν
καν φτάσουμε στις εφημερίες του 5ου και 6ου έτους, η συνθήκη της “τζάμπα
εργασίας”, συνθήκη φυσικά παρούσα σε όλες τις σχολές της χώρας). Κι όλα αυτά 2
μήνες αφού εγκαινιάζεται πολυτελές, υπέρογκου κόστους, κτήριο-αμφιθέατρο στη
σχολή. Κι όλα αυτά ενώ 24/7 εταιρία security διασφαλίζει τη βιτρίνα της “εύρυθμης”
λειτουργίας της σχολής και την “ασφάλεια” φοιτητών και εργαζομένων. Διασφαλίζει
με άλλα λόγια την πειθάρχηση εντός της σχολής φοιτητών και εργαζομένων σε
συγκεκριμένες συνθήκες λειτουργίας της, ενώ μακριά από τις όψεις του θεάματος, τα
κονδύλια στερεύουν, η ασφάλεια των εργαζομένων απουσιάζει και σώματα
καίγονται.

Ο ταριχευτής είναι ένας ακόμα επισφαλής εργαζόμενος, ο οποίος αν και
συμβασιούχος καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες του πανεπιστημίου έτσι ώστε
να μην πλήττεται η “ομαλή” λειτουργία του και πιο συγκεκριμένα η λειτουργία του
εργαστηρίου Aνατομίας. Η πολιτική της κάλυψης πάγιων και διαρκών αναγκών από
συμβασιούχους, ακολουθείται στο σύνολο των σχολών του ΕΚΠΑ και είναι μια
συνθήκη που τείνει να νομιμοποιηθεί ως πλαίσιο λειτουργίας των πανεπιστημιακών
ιδρυμάτων.

Η έννοια της επισφαλούς εργασίας δεν περιορίζεται σε όρους εργατικού
“ατυχήματος”. Δε μας σοκάρουν εικόνες σαν κι αυτή, μας οργίζουν. Δεν είναι λίγες οι
φορές που εργαζόμενοι υπόκεινται σε παρόμοια “ατυχή” γεγονότα, που οι
εργοδότες / υπεύθυνοι δεν είδαν στη γυάλινη σφαίρα τους να έρχονται. Με την
εντατικοποίηση που επιτάσσει η υποτίμηση της εργασιακής μας δύναμης ώστε το
πεπαχυσμένο κεφάλαιο να εισροφά όλο και μεγαλύτερο κέρδος με το πανεπιστήμιο
να συνιστά κύριο γρανάζι στην κύλιση της “προόδου άνευ όρων”, κάτι τέτοια
πρωτοσέλιδα μονάχα επόμενα είναι και τα συλλυπητήριά μας στους αισιόδοξους!
Φυσικά δεν περιοριζόμαστε στο να διεκδικούμε την κάλυψη των ιατρικών εξόδων
του τραυματία, τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής, ασφάλειας και εργασίας του
και τη μονιμοποίησης του προσωπικού.

Φυσικά και δεν επαναπαυόμαστε στις υποσχέσεις της συγκλήτου , που
αναδρομικά τρέχει να καλύψει τα σπασμένα. Βλέπουμε στην περίπτωση αυτού του
κάθε άλλο παρά τυχαίου τραυματισμού συνθήκες που αντιμετωπίζουμε ή θα
αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητά μας ως υποκείμενα που υφίστανται την
εκμετάλλευση της μισθωτής εργασία. Κινούμαστε στα πλαίσια μιας σχολής που
προσπαθεί να μας διαμορφώσει ιδεολογικά και μας διαμορφώνει πρακτικά για το
αύριο της μισθωτής σκλαβιάς και με αυτούς τους όρους βλέπουμε τους εαυτούς μας
σε αυτόν τον αγώνα, σε αυτές τις διεκδικήσεις του τραυματία ταριχευτή. Με άλλα
λόγια οι διεκδικήσεις μας είναι ταξικές και για αυτό δε θα σταματήσουμε να
διεκδικούμε όλο και περισσότερα από αυτά που μας ανήκουν, από αυτά που
υπάρχουν χάρη σε μας και χωρίς εμάς δεν υπάρχουν.

Το “πρόβλημα” δε βρίσκεται στην απροσεξία του εργαζομένου, όπως θρασύτατα
ξεστομίζουν διάφοροι κύκλοι. Το πρόβλημα βρίσκεται στην κεφαλαιοκρατική
κοινωνική σχέση και οι τραυματισμοί εργαζομένων σε μια περίοδο βίαιης
αναδιάρθρωσης της μόνο τυχαίοι δεν είναι. Και το εκφράζουμε ρητά: ως τέτοιοι θα
απαντηθούν.

Αντιεξουσιαστικό Στέκι Ιατρικής (http://steki-iatrikis.espivblogs.net/)

Posted in Κείμενα | Tagged , | Leave a comment

Αφίσα για τους 5 συλληφθέντες του Μιλάνου

5_web

Posted in Αφίσες | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

Πανό για τους 5 συλληφθέντες του Μιλάνου

WP_20151119_001 WP_20151119_002

Posted in Φωτογραφίες | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

Εκπομπή στους 98fm σχετικά με την καταστολή του στεκιού Ιατρικής

 

http://radio98fm.org/

Posted in Παρεμβάσεις | Tagged , , , , , , , , , | Leave a comment

Πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις

Posted in Αφίσες, Εκδηλώσεις - Καλέσματα | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Κατάληψη στην Κοσμητεία Σχολών Υγείας

Ανακοίνωση για την κατάληψη της Κοσμητείας Σχολών Υγείας

 

 

 

Τους τελευταίους μήνες, το αντιεξουσιαστικό στέκι Ιατρικής δέχεται αλλεπάλληλες κατασταλτικές επιθέσεις. Το σφράγισμα του χώρου με αλλαγή κλειδαριών και τη διακοπή ηλεκτροδότησης του, ενέργειες για τις οποίες υπήρξε ξεκάθαρη ανάληψη ευθύνης από τη διοίκηση της σχολής, ακολούθει η πλήρης εκκένωσή του από «αγνώστους» δράστες. Ο συσχετισμός στα μάτια μας είναι προφανής.

Εμείς προχωρήσαμε σε ανακατάληψη και κλιμακούμενες δράσεις διεκδίκησης της επανασύνδεσης του ρεύματος με πιο πρόσφατη την παρέμβαση στην γενική συνέλευση τμήματος. Αφού αποχωρήσαμε αρνούμενες/οι να συνδιαλαγούμε με θεσμικούς όρους, τα μέλη δ.Ε.Π. που συμμετείχαν στη συνέλευση τμήματος   προχώρησαν σε καταψήφιση της επανηλεκτροδότησης του χώρου.

Σήμερα, 8/5, καταλαμβάνουμε την Κοσμητεία με τη στήριξη αλληλέγγυων. Απαιτούμε επανασύνδεση του ρεύματος  και ξεκαθαρίζουμε πως οι προσπάθειες καταστολής δεν θα μείνουν αναπάντητες και  πως η τρομοκράτηση δε μας φιμώνει!

 

 

 

 

 

 

 

 

Αντιεξουσιαστικό στέκι Ιατρικής

mailεπικοινωνίας: aasxolwnygeias@espiv.net

blog: steki-iatrikis.espivblogs.net

Posted in Κείμενα, Παρεμβάσεις | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Με μάσκα την ελπίδα, παραμένουν τα δεσμά, χορτάστε αυταπάτες, κερνά η αριστερά (Συντονιστικό Στεκιών)

syrizastekia-page-001

Posted in Αφίσες | Tagged , , , , | Leave a comment

Εκκένωση του αντιεξουσιαστικού στεκιού Ιατρικής: #prwti_fora_aristera

Print

Posted in Αφίσες | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Μικροφωνική τη Πέμπτη 2/3 στις 11.30 πμ-Ενάντια στην καταστολή του στεκιού Ιατρικής

ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ Η ΥΠΟΤΑΓΗ; ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ.

Τη Δευτέρα 16/3/2015 και ενώ βρισκόμαστε στο χώρο του στεκιού σταματά η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σε αυτόν. Μετά από πολλές προσπάθειες τη Δευτέρα 30/3/2015 καταφέρνουμε να πληροφορηθούμε ότι το γεγονός δεν συνιστά ατύχημα αλλά στοχευμένη επίθεση της Διοίκησης της Ιατρικής σχολής του Ε.Κ.Π.Α. ενάντια στην κατάληψη του Αντιεξουσιαστικού Στεκιού Ιατρικής. Άμεσα προβαίνουμε σε επικοινωνία με τον κοσμήτορα κ. Πατσούρη και τον πρόεδρο της Ιατρικής, κ. Σφηκάκη, κατα την οποία μας γνωστοποιούνται τα εξής βασικά επιχειρήματα από τη μεριά τους:

1ο επιχείρημα: Ο χώρος δε διαθέτει πολεοδομική και υγειονομική άδεια.

2ο επιχείρημα (που καθιστά άτοπο το πρώτο): Η έλλειψη νομιμότητας του χώρου παρακάμπτεται σε περίπτωση διαχείρισης του από το Σ.Φ.Ι.Α. (ο οποίος σύμφωνα με τον κο Σφηκάκη, σε αντιδιαστολή με μας, δεν έχει πολιτικές αρμοδιότητες!)

3ο επιχείρημα (το ιλαρό!) : σε περίπτωση που επιμένουμε να θέλουμε να κάνουμε χρήση του χώρου καλούμαστε να συγγράψουμε και να καταθέσουμε αίτηση στη Γ.Σ. Τμήματος ως «Αναρχική Ομοσπονδία», η οποία θα αντιμετωπιστεί με ευνοϊκή διάθεση και θα έχει την τιμή να συζητηθεί.

Τα παραπάνω συμπυκνώνονται στη φράση κλειδί του κυρίου Σφηκάκη: «δε δεχόμαστε μια αναρχική κατάληψη στην Ιατρική Σχολή και δε θα κάνουμε βήμα πίσω».

Εμείς ξεκαθαρίζουμε:

   Είμαστε πολιτική συλλογικότητα. Η κατάληψη αποτελεί πολιτικό μας πρόταγμα και η διαχείριση του χώρου δική μας ευθύνη. Δεν είμαστε διατεθειμένες/οι ούτε τώρα ούτε στο μέλλον να συνδιαλλαγούμε με τους θεσμικούς φορείς με τα μέσα της αίτησης και της επιστολής ούτε να επιτρέψουμε η διοίκηση της Ιατρικής Σχολής να παρέμβει συγκαλυμμένα με τη μορφή υγειονομικών ή πολεοδομικών φορέων στην κατάληψη.

Καθιστούμε σαφές πως η διακοπή της παροχής ρεύματος διαβάζεται από εμάς ως μια ολοφάνερη απόπειρα καταστολής του εγχειρήματος σε συνδυασμό με την προ τριμήνου αλλαγή των κλειδαριών εν μια νυκτί. Όπως απαντήσαμε τότε, έτσι απαντάμε και τώρα.

10, 100, 1000 ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ Σ’ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ

Μικροφωνική την Πέμπτη 2/3/2015 στις 11.30 το πρωί στο χώρο της σχολής.

Αντιεξουσιαστικό Στέκι Ιατρικής

http://steki-iatrikis.espivblogs.net/katastolh steqkatastolh steq 2katastolh steq 3katastolh steq 4

Posted in Εκδηλώσεις - Καλέσματα, Κείμενα, Φωτογραφίες | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Παρέμβαση στη λέσχη για δωρεάν σίτιση

Την περασμένη βδομάδα (16/3-20/3) συντρόφισσες/οι απ’το στέκι Ιατρικής πραγματοποιήσαμε μπλοκάρισμα των ταμείων στη λέσχη σίτισης των Σχολών Υγείας καλώντας παράλληλα τον κόσμο να μην επιδεικνύει κάρτα και να μην πληρώνει το προβλεπόμενο αντίτιμο (3 ευρώ).Οι αντιδράσεις απ’τον κόσμο ήταν κυρίως θετικές και οι εργαζόμενες στη λέσχη ήταν πλήρως συνεργάσιμες,χωρίς να δημιουργηθεί κάποιο θέμα.Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε:

Γιατί να διεκδικείς δωρεάν σίτιση;

 

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, όχι με το “μια φορά κι έναν καιρό”, αλλά στο εδώ και το τώρα. Στη δήλωση του ο υπουργός Παιδείας Α. Μπαλτάς, στηρίζοντας τις δηλώσεις Βαρουφάκη περί “λιτού βίου”, παίρνει τη θέση να “ζητήσει” από γονείς και μαθήτριες/ές να βάλουν επιλογές πανεπιστημίων που να μην ξεφεύγουν από τις δυνατότητες τους να φοιτήσουν εκεί.

Οι παραπάνω δυνατότητες έχουν μειωθεί δραματικά ως αποτέλεσμα της πολιτικής στρατηγικής των τελευταίων ετών με σκοπό τη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης με όρους που εντείνουν τις ταξικές αντιθέσεις με περαιτέρω επίθεση στην εργατική τάξη: Απαξίωση εργασιακής δύναμης (με μειώσεις μισθών), εκπαιδευτική αναδιάρθρωση (συγχωνεύσεις πανεπιστημιακών ιδρυμάτων κ.ά.) και μια σειρά διακοπής/κατάργησης φοιτητικών παροχών (σίτιση, στέγαση, συγγράμματα, μεταφορικά).

Η σίτιση στις σχολές σήμερα (ΕΚΠΑ πιο συγκεκριμένα) αναλαμβάνεται από εργολαβία η οποία εκμισθώνει υπαλλήλους για την παρασκευή και το σερβίρισμα. Η εργολαβία αυτή ρυθμίζει τις μερίδες βάσει του κρατικού προϋπολογισμού, με λίγα λόγια μέσω της φορολογίας. Μέσω της επιβολής οικονομικού πλαφόν για τη διαδικασία της έγκρισης, έχει μειωθεί ο αριθμός των δικαιούχων κάρτας σίτισης. Έτσι, καθεστώς έχει γίνει η επίδειξη κάρτας στο ταμείο ή αλλιώς η πληρωμή του αντιτίμου, σε ένα κλίμα αυξημένης επιτήρησης. Όλη αυτή η κουλτούρα αστυνόμευσης και υποχρεωτικής ύπαρξης κριτηρίων για τη δωρεάν σίτιση αναπαράγονται και από τις/τους ίδιες/ους τις/τους φοιτήτριες/ές, νομιμοποιώντας την και συνειδησιακά. Έτσι, μια λογικοφανής θέσπιση οικονομικών κριτηρίων ως προς όφελος των οικονομικά ασθενέστερων αποτελεί απλά ένα δούρειο ίππο για τη συνεχή κλιμάκωση των κριτηρίων αυτών σε δεύτερο χρόνο και την επιπλέον μείωση του κοινωνικού μισθού μας.

Από την πλευρά μας, προασπιζόμενες/οι τα ταξικά μας συμφέροντα, διεκδικούμε την καλυτέρευση της καθημερινότητας και των συνθηκών διαβίωσής μας, και στο πλαίσιο αυτό απαιτούμε δωρεάν σίτιση για όλες/ους.

Με τη διεκδίκηση αυτή δεν αναγνωρίζουμε στο κράτος την πατρική και γενναιόδωρη φιγούρα που μας κάνει “δώρο”, μέσω του πανεπιστημίου, λίγη τροφή. Αντίθετα διακρίνουμε στην “παροχή” αυτή απότοκο παλιότερων διεκδικήσεων στο πλαίσιο ταξικών αγώνων. Η τροφή αυτή παράγεται και φθάνει στα χέρια μας, όχι με κάποιο μαγικό τρόπο, αλλά χάρη στην ανθρώπινη εργασία η οποία υπόκειται σε όλους τους κανόνες εκμετάλλευσης του καπιταλισμού (κανόνες ακόμα πιο σκληροί στα πλαίσια ιδιωτικών εργολαβιών).

Ακόμη, βλέπουμε το πανεπιστήμιο σαν ένα εργοστάσιο παραγωγής εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού και τη σίτιση ως ένα ακόμη μέσο για τη συντήρησή του-συντήρηση η οποία θα γίνεται προσπάθεια να παρέχεται με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος. Στο πλαίσιο αυτό, η διεκδίκησή μας για δωρεάν σίτιση δεν έρχεται να προασπίσει ένα υποτιθέμενο “κράτος πρόνοιας”, αλλά να απαιτήσει προς όφελος της εργατικής τάξης ένα μεγαλύτερο μερίδιο του προϊόντος της εργασίας της.

 

 

 

 

Απαιτούμε δωρεάν σίτιση για όλες/ους και προχωράμε σε: μπλοκάρισμα των ταμείων, καλούμε τις/τους φοιτήτριες/ές να μην επιδεικνύουν κάρτα σίτισης και να διεκδικούν στην πράξη δωρεάν σίτιση για όλες/ους!

 

 

 

Συνέλευση Αναρχικών/Αντιεξουσιαστ(ρι)ών Σχολών Υγείας

mail επικοινωνίας: aasxolwnygeias@espiv.net

blog:steki-iatrikis.espivblogs.net

 

Posted in Κείμενα, Παρεμβάσεις | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Πανό για απεργίες πείνας

WP_20150313_001 WP_20150313_003

Posted in Φωτογραφίες | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Bar οικονομικής ενίσχυσης @ Vila Zografou

11035242_337884229744184_1733300458_o

Posted in Εκδηλώσεις - Καλέσματα | Tagged , , | Leave a comment

Προβολή της ταινίας “Alphaville” και μπαρ οικ. ενίσχυσης

10933183_323305991202008_300307693_n

Posted in Εκδηλώσεις - Καλέσματα | Tagged , , , , | Leave a comment

Πανό για συλληφθέντες από Δίστομο

distomo 2 distomo

Posted in Φωτογραφίες | Tagged , , , | Leave a comment

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Τα διαρκώς εξελισσόμενα μοντέλα εκμετάλλευσης και κυριαρχίας της κοινωνίας του ελέγχου απαιτούν -και διαθέτουν- σώματα και ψυχές καθυποταγμένα, ως χρήσιμη παραγωγική δύναμη. Μέσα στο ευρύτερο αυτό πλέγμα το πανεπιστήμιο λειτουργεί ως όργανο βιοπολιτικό διασφαλίζοντας την επιτήρηση και την «ασφάλεια». Η γνώση που προσφέρει αναπαράγει τη σχέση κεφάλαιο και γεννά ψευδοϋποκείμενα που ανταγωνίζονται και αποσυλλογικοποιούνται συστηματικά. Μοναδικός δεσμός τους το εμετικό όνειρο μιας ανέλιξης χωρίς καμία ταξική συνείδηση. Και η αξία τους να μετριέται σε όρους παραγωγής και κατανάλωσης.

Μέσα σε συνθήκες τέτοιες, αφομοιώνουμε χαρακτηριστικά τα οποία εν τέλει δρουν εξουσιαστικά στους ίδιους μας τους εαυτούς, αφού μαθαίνουμε να πειθαρχούμε με φόβο και απάθεια στις καθεστωτικές αξίες και λόγους, φαινομενικά ανίσχυροι απέναντι στους μηχανισμούς καθυπόταξης.

Ενάντια σε καθετί που μας εξουσιάζει, μας αλλοτριώνει και μας στερεί την ελευθερία μας, αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε έναν χώρο, ο οποίος θα επιτρέπει και θα ενθαρρύνει την αλληλεπίδραση και την συλλογικοποίηση της άρνησης μας υπό όρουςαυτοοργάνωσης και ισότητας, ενάντια σε κάθε μορφής αντιπροσώπευση και ιεραρχία.

Στο χώρο αυτό επιλέγουμε να συνδιαμορφώνουμε και να συναποφασίζουμε χωρίς ιδεολογική περιχαράκωση, με οριζόντιες διαδικασίες. Σκοπός μας είναι μέσα από δεσμούς αλληλεγγύης και συντροφικότητας, υπεύθυνα και με ειλικρίνεια, να δώσουμε μια αποφασιστική απάντηση, στο φασισμό, τον σεξισμό, την ομοφοβία, την ιδιοτέλεια, την ανάθεση και σε κάθε τι που προσπαθεί να μας υποδουλώσει. Ενάντια σε κομματικές σκοπιμότητες και την μιντιακή παραπληροφόρηση, προτάσσουμε τον αντικαθεστωτικό λόγο. Τα στοιχεία αυτά θα αποτελέσουν και τους πυρήνες της δημιουργίας και της αντίστασης. Οι δομές που λειτουργούν μέχρι στιγμής στο χώρο είναι η ομάδα αυτομόρφωσης, η ομάδα εικαστικών, η ομάδα καφενείου, η ομάδα βιβλιοθήκης και η συνέλευση αναρχικών/αντιεξουσιαστών σχολών υγείας. Το στέκι είναι ανοιχτό σε όποιον/α σέβεται τα χαρακτηριστικά του για να συμμετάσχει στις ομάδες αυτές ή και να δημιουργήσει άλλες.

Το στέκι δεν είναι για μας τα ντουβάρια του αλλά οι συντροφικές σχέσεις που χτίζονται μέσα του.

Posted in Κείμενα | Tagged , | Leave a comment

ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

Update: Την Τρίτη 16/12 μέλη του στεκιού ανακάλυψαν πως οι κλειδαριές από όλες τις πόρτες είχαν αντικατασταθεί με διαφορετικές. Αμέσως προχωρήσαμε σε ανακατάληψη του χώρου και δηλώνουμε πως είμαστε αποφασισμένοι να τον κρατήσουμε. Η διοίκηση της σχολής και του ΕΚΠΑ καλά θα κάνει να γνωρίζει πως ούτε με τους μπάτσους θα μας βγάλει απ’τους απελευθερωμένους χώρους, εντός και εκτός των πανεπιστημίων. Αλλά ας πάρουμε την ιστορία απο την αρχή.

 

                Το πρωί της Παρασκευής 12/12/14 πληροφορηθήκαμε οτι η Τεχνική Υπηρεσία της σχολής έλαβε εντολή για εκκένωση και μετέπειτα αξιοποίηση ή κατεδάφιση του χώρου όπου στεγάζεται το αντιεξουσιαστικό στέκι ιατρικής. Ο κοσμήτορας Πατσούρης υλοποιώντας αυτήν την εντολή τάσσεται ολότελα στο πλευρό του πρύτανη Φορτσάκη. Πρόσχημα του για την εκκένωση, η “υγιεινή” και η “ασφάλειά” των φοιτητών, καθώς και το επιχείρημα ότι η κτηριακή εγκατάσταση δεν έχει πολεοδομική άδεια.

                Την εντολή αυτή, απ’ την πλευρά μας, τη μεταφράζουμε ως μία ξεκάθαρη προσπάθεια καταστολής της κατάληψης και του εγχειρήματος που αυτή στεγάζει και την προσμετράμε ως ακόμη ένα βήμα προς εκπλήρωση του συνολικότερου σχεδίου της πρυτανικής αρχής για απαλλαγή από τα “παράνομα” αυτοοργανωμένα εγχειρήματα στις σχολές. Για εμάς είναι σαφές ότι στο κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο ζούμε, εργαζόμαστε, σπουδάζουμε, κράτος και κεφάλαιο χρειάζονται και παράγουν άτομα καλοκουρδισμένα, αυστηρώς οριοθετημένα και κωδικοποιημένα να υπηρετούν το κεφαλαιοκρατικό σύστημα παραγωγής. Οτιδήποτε είναι αποκλίνον ή ενάντιο σε αυτόν τον προγραμματισμό καθυπόταξης αυτόματα νοηματοδοτείται ως άκρο. Ως άκρο καθίσταται απειλή και ως απειλή καταστέλλεται “για το καλό όλων μας”.

                Με αυτήν τη λογική επιχειρείται η καταστολή των ταξικών αγώνων, καταστολή που παίρνει διάφορα πρόσωπα και μορφές. Πρόσφατα παραδείγματα αποτελούν οι αποκλεισμοί σχολών από διμοιρίες ΜΑΤ κατόπιν εντολής Φορτσάκη, οι συλλήψεις και οι ξυλοδαρμοί από μπάτσους σε πορείες, η εφαρμογή τρομονόμου σε συλληφθέντες, καθώς και οι βασανισμοί σε κρατητήρια. Ακόμη, τα τροποποιητικά μέτρα περί εγκλεισμού με τη δημιουργία φυλακών τύπου Γ (λευκά κελιά) τα οποιά στοχεύουν ξεκάθαρα στη φίμωση και εξόντωση των πολιτικών κρατουμένων. Φυσικά, καταστολή δεν είναι μόνο η άμεση άσκηση βίας από κάθε λογής μπάτσους, η δίωξη όσων επιλέγουν εναν αντικαθεστωτικό αγώνα και η άμεση εκκένωση χώρων (βίλα Αμαλίας, Σκαραμαγκά) αλλά και η οποιαδήποτε παρέμβαση στον τρόπο με τον οποίο τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα έχουν επιλέξει να δραστηριοποιούνται (ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για γκρέμισμα τοιχισμάτων στη Βίλα Ζωγράφου, απαραίτητη πλέον χορήγηση αδειών για διεξαγωγή δράσεων σε δημόσιους χώρους).

                Οι μεθοδεύσεις αυτές θα μας βρίσκουν πάντοτε ενάντιους. Με πρόταγμα την αυτοοργάνωση και τη δημιουργία οριζόντιων και αντιιεραρχικών δομών θα αποτελούμε πάντα τροχοπέδη στους τροχούς του συστήματος. Όσο δραστηριοποιούμαστε σε αυτόν τον χώρο δεν είμαστε διατεθειμένοι να δεχθούμε καμία επέμβαση από θεσμίκά όργανα της σχολής.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 17/12 ΣΤΙΣ 13.30

Και για το τέλος…

ΕΛΑΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΥΤΑΝΗ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ,

ΘΑ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΤΕΚΙ ΤΗΝ ΚΟΣΜΗΤΕΙΑ

 

Συνέλευση αναρχικών/αντιεξουσιαστών σχολών υγείας

Posted in Κείμενα | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Παρέμβαση για απεργία πείνας Νίκου Ρωμανού

poreia romanos

Posted in Φωτογραφίες | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Πανό για Νίκο Ρωμανό και Γιάννη Μιχαηλίδη

WP_20141128_001WP_20141128_002

Posted in Φωτογραφίες | Tagged , , , , , , | Leave a comment

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΝΟΥΑΡ VOL. I

panepisthmiakonouarvolena

Posted in Αφίσες | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

ΟΙ ΑΔΕΙΟΙ ΧΩΡΟΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ

Σύντομο ιστορικό του χώρου

Το κυλικείο της Ιατρικής, λειτουργούσε τον τελευταίο ένα περίπου χρόνο ως Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο, στα προταγματικά πλαίσια της αυτοοργάνωσης και σαν δομή αλληλεγγύης. Σταδιακά, όμως, ο χώρος χρησιμοποιήθηκε ως αντικείμενο εκμετάλλευσης και μέσο εξυπηρέτησης μικροπολιτικών συνδικαλιστικών πρακτικών, που σε συνδυασμό με τη λογική της ανάθεσης και την αδυναμία ανταπόκρισης στις ευθύνες που συνοδεύουν ένα αυτοοργανωμένο εγχείρημα, οδήγησαν στο να εκφυλιστεί, οι συνελεύσεις να μη πραγματοποιούνται πλέον και να περιπέσει σε κατάσταση παρακμής, αναξιοποίητος και σε πλήρη αντιδιαστολή με το αρχικό πλαίσιο λειτουργίας του.

Το δικό μας πρόταγμα

Ως ενεργές πολιτικές οντότητες και αναπόσπαστο κομμάτι των κοινωνικών/ταξικών αγώνων και διεκδικήσεων, αποφασίσαμε να καταλάβουμε εκ νέου το χώρο του έως τώρα κυλικείου, αρνούμενες/οι την υπονόμευση κινηματικών δομών. Βασιζόμενες/οι στην πρακτική της εκτροπής των χώρων του πανεπιστημίου από την κανονική τους λειτουργία, απαλλοτριώνουμε τους “άδειους χώρους” στο εσωτερικό του ώστε να παράγουμε τις δικές μας αρνήσεις και να ικανοποιήσουμε τις συλλογικές μας επιθυμίες και ανάγκες ανταγωνιστικές προς την κυρίαρχη κουλτούρα του.

Επανανοηματοδοτώντας αξιακά ζητήματα που αφορούν την αυτοδιαχείριση, την αυτοδιάθεση, την άρση κάθε μορφής ιεραρχίας-με την εγκαθίδρυση οριζόντιων δομών-, και με γνώμονα τη συνδιαμόρφωση ως το πλέον αποτελεσματικό μέσο και ελευθεριακή πρακτική, ερχόμαστε σε άμεση σύγκρουση με ιδιοκτησία, κράτος και αφεντικά. Έτσι, επαναπροσδιορίζουμε την ταυτότητα του χώρου, μακριά από παραταξιακές/κομματικές λογικές, προσδίδοντάς της σαφή αναρχικά/αντιεξουσιαστικά χαρακτηριστικά. Χαρακτηριστικά τα οποία αντιτίθενται βίαια σε κάθε φασιστική, εθνορατσιστική, σεξιστική και ομοφοβική κουλτούρα και έρχονται σε ρήξη με κάθε προσπάθεια επιβολής σχέσεων εξουσίας.

Επιθυμούμε η νέα δομή να αποτελέσει πολιτικό χώρο της συλλογικότητάς μας και να λειτουργεί ως χώρος κοινωνικής/πολιτικής αμφισβήτησης, γόνιμων συζητήσεων στον ορίζοντα της αυτοοργάνωσης, συγκρουσιακά με τα κυρίαρχα πρότυπα κοινωνικοποίησης. Παράλληλα, το εγχείρημα θα περιλαμβάνει δραστηριότητες όπως προβολή ταινιών, ομάδες αυτομόρφωσης, ομάδα καφενείου, αυτοδιαχειριζόμενη βιβλιοθήκη κλπ. Οι δραστηριότητες αυτές είναι ανοιχτές προς κάθε ενδιαφερόμενη/ο.

Δέκα, εκατό, χιλιάδες καταλήψεις

ενάντια σε έναν κόσμο οργανωμένης σήψης

Αναρχικό/Αντιεξουσιαστικό Στέκι Ιατρικής

mail επικοινωνίας: aasxolwnygeias@espiv.net

Posted in Κείμενα | Tagged , , | Leave a comment